Tag Archives: slowianie

Symbolika Słowiańskiej odzieży

Od niepamiętnych czasów Słowianie wierzyli, że ubranie, które zostało wykonane prawidłowo i z uczuciem nie tylko zdobi człowieka, ale daje również ochronę przed złymi siłami.

obraz

Tradycyjna symbolika kolorów Słowian jest interesująca. Syberyjscy szamani uważali spektrum kolorów jako instrument w wywieraniu wpływu na ludzką psychikę. I nie przez przypadek. Znany test Luschera ujawnia znaczenie kolorów dla ludzi. Długość fali świetlnej ma własną częstotliwość, która ma wpływ na regulację hormonalną danej osoby i rezonuje (albo nie rezonuje) z częstotliwością impulsów generowanych przez mózg.

Dzisiaj Jare Gody – największe święto Słowiańszczyzny

Źródło: Internet

Jare Święto jest w kalendarzu Słowian jednym z najważniejszych wydarzeń. Ten kilkudniowy okres obrzędowy przypadający na czas równonocy wiosennej, rozpoczynający się 21 marca. Miał na celu pożegnanie i przepędzenie resztek zimy i powitanie nadchodzącej wiosny niosącej nowe życie a także zapewnienie sobie urodzaju w nowym roku wegetacyjnym.

Jare Gody

02_MarzannaDziewanna

Jare Święto (Jare Gody) – w kulturze słowiańskiej kilkudniowy cykl obrzędowy przypadający w okresie równonocy wiosennej, związany z zakończeniem zimy i powitaniem wiosny.

Okres zwyczajów i obrzędów magicznych (znanych z przedchrześcijańskiej kultury ludowej Słowian) rozpoczynały przygotowania do symbolicznego przepędzenia zimy, które polegało na topieniu lub spaleniu w pierwszy dzień wiosny – przypadający w okolicy równonocy wiosennej, zwykle (nie uwzględniając roku przestępnego) wypadającej 21 marca – słomianej kukły zwanej Marzanną. Czyniono to przy szczególnym wszczynaniu hałasu – trzaskaniu z batów, terkocie i klekocie grzechotek, śpiewie i grze na wszelkiego rodzaju instrumentach.

Czosnek i jego niezastapione wlasciwosci

Wlasciwosci Czosnku

Bogata apteka natury zapewnia nam ogromną różnorodność substancji leczniczych. Są one ukryte w rozmaitych roślinach i mogą pomóc pozbyć się nam wielu dolegliwości chorobowych. Do takich leków z pewnością można zaliczyć także czosnek (Allium), którego ze względu na niezwykle cenne właściwości można bez przesady nazwać cudownym lekiem pochodzenia naturalnego. Należy on do licznej rodziny czosnkowatych i może się poszczycić mnóstwem gatunków. Mimo to najważniejszy w gospodarce człowieka jest gatunek typowy czyli czosnek pospolity (Allium sativum).
Co zawierają ząbki czosnku?
Najcenniejszą częścią rośliny jest cebula, złożona z kilku ząbków zamkniętych w cienkiej, zewnętrznej pochewce. Każdy ząbek zawiera sporo miąższu, bogatego w liczne substancje lecznicze. Znajdziemy wśród nich między innymi aminokwasy, związki śluzowe, saponiny, enzymy (np. allinazy), cukry, makro oraz mikroelementy, związki mineralne i rzadkie pierwiastki (min.: potas, wapń, magnez, miedź, żelazo oraz kobalt, chrom, selen, german), a także mnóstwo witamin (A, C, B1, B2, B3, PP). Za ostry smak i zapach warzywa, odpowiada między innymi aminokwas siarkowy alliina oraz enzym allinaza. To w wyniku zachodzących miedzy nimi reakcji, uwalnia się kwas pirogronowy i amoniak. Następuje to jednak dopiero po zmiażdżeniu ząbków i powoduje nie tylko powstanie ostrego zapachu, ale również sprawia, że obie substancje zyskują właściwości bakteriobójcze.

Lecznicze właściwości czosnku Dzięki powyższym reakcjom chemicznym, zachodzącym w rozdrobnionym czosnku, związki w nim zawarte mają silniejsze działanie bakteriobójcze, niż niektóre antybiotyki (np. penicylina). Skutecznie hamują też rozwój szczególnie niebezpiecznych bakterii jak gronkowiec złocisty czy paciorkowiec. Dlatego też najczęściej mają zastosowanie w leczeniu infekcji bakteryjnych, grzybiczych oraz wirusowych. Łagodzą objawy infekcji górnych dróg oddechowych oraz są pomocne w leczeniu grypy i przeziębień. Mimo iż są naprawdę skuteczne i umożliwiają leczenie wielu infekcji bez konieczności przyjmowania farmaceutyków, warto pamiętać, że nadmiernie przeciągających się stanów chorobowych nie powinno się lekceważyć i jeśli po kilku dniach kuracji nie nastąpi poprawa stanu zdrowia, należy zasięgnąć porady lekarza. Jednak na właściwościach bakteriobójczych zalety czosnku się nie kończą.
Czosnek – właściwości czosnku

Następną ważną rolę spełnia on w profilaktyce chorób serca i miażdżycy, gdyż wspomaga walkę z nadmiernym stężeniem złego cholesterolu, obniża poziom cukrów we krwi i utrudnia powstawanie skrzepów oraz zatorów. Roztarty ząbek czosnku ma również zastosowania zewnętrzne. Związki w nim zawarte mają zdolność neutralizacji toksyn, w tym również pochodzących z jadu owadów. Dlatego na ugryzienia os lub pszczół, warto położyć zmiażdżony kawałek czosnku, który nie tylko złagodzi ból, ale pomoże również pozbyć się ze skóry toksycznych substancji.

Czosnek – właściwości czosnkuCzosnek – właściwości czosnku

Czosnek ma też pewne właściwości, wspomagające leczenie stanów zapalnych uszu. Jednak w żadnym razie nie należy wkładać jego ząbków do otworu ucha, a jedynie przyłożyć rozdrobniony kawałek w pobliże chorego miejsca, gdyż substancje lecznicze same wnikną przez skórę. Przy pomocy okładów ze zgniecionego ząbku można również łagodzić stany zapalne oraz infekcje grzybicze skóry. W ostatnim okresie podjęto też badania zmierzające do ustalenia skuteczności preparatów z czosnku w zapobieganiu oraz współleczeniu różnych odmian raka (np. żołądka).

Czosnek – właściwości czosnkuCzosnek – właściwości czosnku

Jak spożywać czosnek w celach leczniczych?

Największe znaczenie i właściwości lecznicze ma oczywiście świeży czosnek, gdyż wszelka obróbka (np. gotowanie), pozbawia go wielu cennych składników. Bardzo popularnym sposobem na przeziębienia, jest zgnieciony ząbek czosnku podany z ciepłym mlekiem (nigdy gorącym) i miodem lub pod postacią syropu (zmiażdżone ząbki zasypane cukrem, łatwo puszczają sok). Jeśli z jakichś powodów nie możemy jednak zjadać warzywa w stanie surowym, warto sięgnąć po kapsułki z ekstraktem czosnkowym, wykazujące podobne działanie co jego świeży odpowiednik.

Przykry zapach
W tym całym dobrodziejstwie jest jednak pewien słaby punkt, którym jest oczywiście ostry i silny zapach, stanowiący dla wielu z nas barierę nie do przejścia. Ale warto wiedzieć, że na zneutralizowanie tej niedogodności, również są sposoby. Dość skutecznie można pozbyć się przykrego zapachu z ust, przegryzając w zależności od indywidualnych upodobań: natkę pietruszki, ziele kopru, listki mięty, jabłko czy cytrynę, bądź też rozgryzając ziarenka kawy lub goździka.

Wykorzystanie czosnku w kuchni jest bardzo wszechstronne, należy tylko przy tej okazji pamiętać, że łatwo go przypalić, a wtedy gorzknieje.
Tak więc o ile nie jesteśmy na to warzywo uczuleni, korzystajmy z jego dobrodziejstw jak najczęściej, używając go do wszelkich dań, a także przegryzając jego plasterki na surowo w sałatkach bądź na kanapkach.
Bibliografia: 1. Prof. Roch W. Doruchowski „Czosnek – zimowy lekarz”, Działkowiec 12/08, str. 44/45

Czosnek – właściwości czosnku

Sadzenie Czosnku

Stanowisko, podłoże i nawożenie ….

Warzywo sadzimy w miejscu słonecznym i ciepłym. Jednak czosnek może rosnąć, także w chłodniejszych rejonach kraju, na przykład na północy.

Podłoże, w którym będzie rósł czosnek powinno być gliniasto-piaszczyste i przewiewne. Warto zasilić je kompostem. Gleba , na której rośnie warzywo powinna być, także bogata w próchnicę. Jeżeli zdecydujemy się używać przy nawożeniu czosnku nawozów wieloskładnikowych należy zastosować te, które mają niską zawartość chlorków, dlatego, że szkodzą one warzywu. Roślina nie powinno rosnąć na miejscu, które poprzednio zajmowały warzywa cebulowe, warzywa korzeniowe czy ziemniaki. Nie sadzimy, także czosnku na miejscu, które poprzednio zajmował czosnek. Natomiast warzywo będzie dobrze rosło posadzone na stanowisku po pomidorze, ogórku czy sałacie.

Sadzenie czosnku …..Przed posadzeniem czosnku główkę dzielimy na pojedyncze ząbki i te sadzonki wsadzamy do ziemi. Termin sadzenia przypada na jesieni lub dla spóźnialskich i przy ciężkiej glebie na wiosnę. Wiosną sadzi się, także czosnek jary, który nie wytwarza kwiatów.
Sadzimy warzywo na przełomie marca i kwietnia, gdy mamy do czynienia z wyjątkowo ciężką glebą. Natomiast tradycyjnie sadzimy czosnek w listopadzie, dlatego, że roślinie do wzrostu niezbędny jest okres chłodu. Ząbki sadzi się w rowkach między, którymi odstęp powinien być około dwudziestu centymetrów.

Warto wiedzieć, że …….

Jeżeli spóźnimy się z posadzeniem warzywa to trudniej będzie mu się ukorzenić i wytworzyć duże, ładne cebule czosnkowe, co niewątpliwie przyczyni się do gorszych zbiorów.
Najkorzystniejsze dla nas jest pozyskanie ząbków czosnku, które pochodzą z plantacji, dlatego, że są one pozbawione wszelkich chorób i wolne od szkodników.
Aby czosnek wytworzył główkę musi przebywać w temperaturze od zera do około dziesięciu stopni, w okresie dwóch miesięcy po posadzeniu na polu albo podczas przechowywania. Z kwitnącego czosnku usuwamy pąki kwiatów i kwiaty, żeby nie osłabiały one cebuli. Chodzi o to, aby w uprawie uzyskać jak najdorodniejsze główki czosnku.

Zbiór i przechowywanie ….

Zbiór warzywa rozpoczynamy, gdy liście zaczynają mu żółknąć i schnąć oraz, gdy się załamują. Roślinę wykopuje się całą, główki z łodygami i pozostawia na słońcu, do przeschnięcia. Warzywo przechowujemy w pomieszczeniu, w którym jest niska wilgotność powietrza a temperatura wynosi około zero stopni.

Podlewanie …

Gdy latem przez dłuższy okres nie występują opady deszczu należy czosnek podlać, gdyż wyjątkowo nie lubi on suszy. Wrażliwy na brak wody jest on, także gdy rozwija się cebula czosnkowa. Natomiast, żeby warzywo nie sprawiało kłopotów przy przechowywaniu powinno się zakończyć podlewanie czosnku w okresie dwóch tygodni przed zbiorem.

Uprawa czosnku

Czosnek jest wyjątkowo zdrowy i pomaga przy leczeniu wielu chorób. Jednak jego nie najlepszy smak i pozostający po zjedzeniu warzywa nieprzyjemny zapach w ustach, skutecznie odstrasza wiele osób przed jedzeniem czosnku.

Czosnek zawiera w sobie dużo witamin i soli mineralnych. Wchodzi w skład grupy warzyw cebulowych. Czosnek pochodzi z Azji. Jest uprawiany jako roślina jednoroczna.

Uprawa czosnku.

Stanowisko – Słoneczne, ciepłe. Jednak czosnek może rosnąć, także w chłodniejszych rejonach kraju, na przykład na północy.

Podlewanie – Gdy latem przez dłuższy okres nie występują opady deszczu należy czosnek podlać, gdyż wyjątkowo nie lubi on suszy.

Rozmnażanie – Główkę czosnku dzielimy na pojedyncze ząbki i te sadzonki wsadzamy do ziemi. Sadzimy warzywo na przełomie marca i kwietnia, gdy mamy do czynienia z wyjątkowo ciężką glebą. Natomiast tradycyjnie sadzimy warzywo w listopadzie, dlatego, że roślinie do wzrostu niezbędny jest okres chłodu. Ząbki sadzi się w rowkach, odstęp między nimi powinien być około dwudziestu centymetrów.

Podłoże – Gleba powinna być gliniasto-piaszczysta i przewiewna. Warto podłoże zasilić kompostem.

Zabiegi pielęgnacyjne.

Aby czosnek wytworzył główkę musi przebywać w temperaturze od zera do około dziesięciu stopni, w okresie dwóch miesięcy po posadzeniu na polu albo podczas przechowywania.

Rozpoczynamy zbiór warzywa, gdy liście zaczynają mu żółknąć i schnąć. Roślinę wykopuje się całą, główki z łodygami i pozostawia na słońcu, do przeschnięcia.

Uprawa czosnku - sadzenieUprawa czosnku – sadzenie

Uprawa czosnku - młody czosnekUprawa czosnku – młody czosnek

Jak główki wyschną to pleciemy z nich warkocze. Potem trzymamy warzywo w chłodnej i ciemnej piwnicy. Warzywo nie powinno rosnąć na miejscu, które poprzednio zajmowały warzywa cebulowe, warzywa korzeniowe czy ziemniaki.

Z kwitnącego czosnku usuwamy pąki kwiatów i kwiaty, żeby nie osłabiały one cebuli. Chodzi o to, aby w uprawie uzyskać jak najdorodniejsze główki czosnku.

Uprawa czosnku

Uprawa czosnku – zbiór czosnku

Uprawa czosnku - zbiór czosnkuUprawa czosnku – zbiór czosnku

Zastosowanie.

Czosnek ma właściwości bakteriobójcze. Pomaga, także w leczeniu przeziębień, ogranicza tkankę tłuszczową, pomaga trawić i podwyższa odporność organizmu. Najlepiej jeść go na surowo razem z kanapkami. Czosnek odstrasza szkodniki, m.in.: muchy, komary i mszyce. Szkodniki nie zbliżą się do roślin w pobliżu, których rośnie.

Czosnek dodaje się do słoika przy robieniu ogórków konserwowych. Warkocze zaplecione z czosnku bardzo ładnie wyglądają w kuchni, zdobiąc ją. W naszych ogrodach uprawiany jest również czosnek ozdobny.

Zakup czosnku.

Kupując główki czosnku na bazarze czy w sklepie wybieramy te które są dorodne i najlepiej, żeby były one luzem, to znaczy, albo pojedyncze oddzielne główki, lub główki na warkoczu. Nie kupujemy czosnku chińskiego pakowanego w siateczkę, po trzy sztuki, dostępny jest on w supermarketach. Po pierwsze jest on niesmaczny, poza tym nie możemy go dokładnie obejrzeć i możemy kupić przesuszony lub w początkowej fazie wzrostu, z ząbka wyrasta zielona łodyga.

Czosnek – właściwości czosnku

Agnieszka Krakowiak

Ziołolecznictwo, czy, jak i kiedy je stosować?

Leczenie ziołami ma wielowiekową tradycję. Obecnie, mimo istnienia olbrzymiej ilości leków syntetycznych, ziołolecznictwo jest nadal popularne. Mimo powszechnego przekonania, że zioła mają działanie uniwersalne i są lekami bezpiecznymi, źle stosowane mogą zaszkodzićNatomiast leki ziołowe używane umiejętnie są nieocenionym elementem terapii niektórych chorób.

Fitoterapia, czyli leczenie przy pomocy roślin, wykorzystuje wiedzę o substancjach zawartych w ziołach i ich działaniu na organizm człowieka. Zioła to niewątpliwie wartościowe leki, które odgrywają istotną rolę w medycynie, jednak przy ich stosowaniu konieczne jest przestrzeganie pewnych zasad. Jedną z ważniejszych właściwości ziół jest ich wpływ na normalizację funkcjonowania organizmu. Niewątpliwą zaletą leków roślinnych, oczywiście odpowiednio dobranych do schorzenia, jest ich łagodniejsze działanie, związane z mniejszymi niż w przypadku leków syntetycznych, działaniami ubocznymi.

Leki ziołowe mają również kilka wad w porównaniu z lekami chemicznymi. W ziołach mamy do czynienia z mieszanką wielu substancji, tylko niektóre z nich są czynne, a inne mogą powodować efekty uboczne. Zioła zwykle wykazują szerszy zakres działania niż większość leków syntetycznych. Co więcej, nie mamy pewności, jaką dokładnie dawkę substancji czynnej zawierają zioła, zwłaszcza w postaci naturalnej? Ta sama ilość surowca roślinnego może, bowiem zawierać mniej lub więcej substancji czynnej, co uzależnione jest od wielu czynników, takich jak warunki, w których rosły zioła, pora zbioru, sposób konserwacji i przechowywania.

Postacie leków ziołowych

Z roślin pozyskiwane są różne, części o działaniu, leczniczym, mogą to być liście, ziele, kwiaty, owoce, nasiona, kora, korzenie lub kłącza. Podstawowym sposobem konserwacji ziół jest suszenie, jednak przechowywanie ziół w takiej postaci wymaga specjalnych warunków, czyli ochrony przed wilgocią i światłem, a tak suszone surowce roślinne zachowują lecznicze właściwości tylko przez okres jednego roku. Z suszonych ziół, po zalaniu wrzątkiem przyrządza się napary, czyli herbatki ziołowe.

W aptekach zaś są dostępne suszone zioła w postaci wygodnych do stosowania saszetek. Inne postacie ziół gotowe do spożycia powstają w wyniku gotowania ziół w wodzie (odwary) lub po zalaniu zimną wodą (maceraty). Wszystkie te postacie środków ziołowych są nietrwałe i muszą zostać spożyte niedługo po przyrządzeniu.

Trwalszymi i łatwiejszymi do przechowywania i bardziej skoncentrowanymi formami ziół są wyciągi alkoholowe, czyli nalewki; syropy, czyli zioła w roztworze cukru; soki lub olejki. Nalewki, syropy i olejki ziołowe są przeważnie otrzymywane metodami przemysłowymi i można je kupić w aptekach. Wyciągi alkoholowe z ziół nie powinny być stosowane długotrwale oraz u dzieci i innych osób, które nie powinny spożywać alkoholu. Zioła są również dostępne w postaci tabletek, kapsułek czy granulatów.

Często surowce roślinne dodawane są do maści. Również wiele leków chemicznych zawiera substancje wywodzące się z ziół: digoksyna, stosowana u pacjentów z niewydolnością krążenia jest lekiem otrzymywanym z naparstnicy. Ulgę w dolegliwościach, związanych z żylakami kończyn dolnych przynoszą wyciągi z kasztanowca. Wiele preparatów stosowanych w przeziębieniach zawiera rutynę, otrzymywaną z ziela gryki. Stosowana w za burzeniach krążenia mózgowego winpocetyna to substancja uzyskiwana z barwnika. O czym należy pamiętać stosując zioła? Aby bezpiecznie i skutecznie korzystać z zalet ziołolecznictwa, należy przestrzegać kilku ważnych zasad. Przede wszystkim należy pamiętać o tym, aby nie stosować ich we dług zasady „zioła są dobre na wszystko”, lecz zgodnie ze wskazaniami. Nadmiar preparatów ziołowych może być bowiem szkodliwy.

Zioła, jak każdy lek, pomogą tylko wtedy, kiedy ich ilość będzie właściwa. Należy więc stosować je tylko w ilościach zgodnych z zaleceniami lekarza lub producenta. W trakcie kuracji, tak samo jak przy stosowaniu leków syntetycznych nie należy zmieniać ustalonego dawkowania. W po ważnych lub przewlekłych chorobach z preparatów ziołowych nie należy korzystać na własną rękę, bez konsultacji z lekarzem. Umiejętnie stosowane zioła mogą być nieocenionym środkiem leczniczym w przypadku lekkich dolegliwości, jednak w przypadku ciężkich chorób powinny pełnić jedynie rolę wspomagającą i być stosowane pod kontrolą lekarską. W przypadku przyjmowania leków syntetycznych należy upewnić się, czy lek ziołowy, który chcemy za stosować, nie zakłóca ich działania.

Ziół nie powinny przyjmować kobiety w ciąży, a niektórych również kobiety karmiące piersią. Przed zastosowaniem kuracji ziołowej u dzieci należy poradzić się lekarza. Należy stosować zioła o potwierdzonej skuteczności i pochodzące z pewnego źródła. Preparaty ziołowe powinno się kupować w aptekach lub sklepach zielarskich. Nie wolno kupować ziół w sprzedaży wysyłkowej, bo ich użycie może być szkodliwe dla zdrowia. Zanim lek roślinny trafi do aptek, przechodzi bowiem rejestrację, gdzie bada się go pod kątem zawartości substancji czynnych, prawidłowości dawkowania zalecanego przez producenta, obecności metali ciężkich, zanieczyszczeń bakteriologicznych. Zioła produkowane bez takiej kontroli mogą zawierać do mieszki takich metali cięż kich, jak arsen, rtęć, kadm czy ołów, a w wyniku ich stosowania mogą pojawiać się groźne powikłania. Ponadto farmaceuta może udzielić wskazówek dotyczących stosowania preparatu. Również zbierając zioła samodzielnie możemy się narazić na niekorzystne następstwa. Jeśli będzie my je zbierali w niewłaściwym miejscu (np. przy ruchliwej drodze), to zamiast pomóc – zaszkodzą, zawierać będą bowiem znacznie więcej metali ciężkich niż substancji leczniczych.

Kiedy wykorzystuje się leczenie ziołami?

Według doniesień amerykańskich, zioła stosowane są głównie w leczeniu niegroźnych chorób: przeziębień (59%), oparzeń (45%), bólów głowy (22%), alergii (21%), wysypek (18%), bezsenności (18%), zespołu napięcia przedmiesiączkowego (17%), depresji (7%), biegunki (7%) oraz menopauzy (4%). Pod względem działania zioła można podzielić na:

  • bakteriobójcze (czosnek, cebula, liść czarnej jagody, ziele piołunu, mięty, szałwi, tymianku, kwiat rumianku, korzeń omanu),
  • odkażające (kwiat rumianku, ziele hyzopu, szałwi, majeranku, liść babki, kłącze pięciornika),
  • gojące rany (kwiat nagietka, rumianku, liść orzecha, ziele drapacza, szałwi),
  • hamujące krwawienie (ziele krwawnika, skrzypu, tasznika, rdestu ostrogorzkiego),
  • moczopędne (ziele skrzypu, poziomki, piołunu, nawłoci, rdestu ptasiego, miodunki, pokrzywy, przetacznika, liść brzozy i kminku),
  • napotne (kwiat lipy, bzu czarnego, wrzosu, liść brzozy, owoc maliny),
  • uspokajające i nasenne (ziele nostrzyka, liść melisy, korzeń kozłka, szyszki chmielu),
  • obniżające ciśnienie (cebula, czosnek, żurawina),
  • przeciwgorączkowe (liść mięty, kwiat lipy, bzu czarnego, rumianku, kora wierzby, owoc czarnej jagody, ziele tysięcznika),
  • przeciwzapalne (kwiat rumianku, rumianku rzymskiego, nagietka, bławatka, ziele świetlika),
  • rozkurczowe (ziele nostrzyka, bazylii, majeranku, srebrnika, szałwi, macierzanki, tymianku, kolendry, anyżu, kminku, kopru włoskiego),
  • przeczyszczające (kora kruszyny, kłącze rzewienia, owoc bzu czarnego, ziele tysięcznika),
  • przeciwbiegunkowe (kora dębu, kłącze pięciornika, ziele rzepiku, świetlika, dziurawca, rdestu ptasiego, srebrnika, miodunki, szałwi, cząbru, nawłoci, tymianku),
  • wykrztuśne (cebula, kłącze tataraku, korzeń arcydzięgla, lukrecji, omanu, anyż, koper włoski, ziele bluszczyka, hyzopu, liść podbiału).

Autorem artykułu ‘Ziołolecznictwo, czy i kiedy je stosować?’ jest Aniela Głowacz

Contact Form Powered By : XYZScripts.com